Banner trap
< terug naar

Toine Heijmans, Zuurstofschuld

Walter beklimt nog eenmaal een top in de Himalaya en kijkt, overlevend in een sneeuwstorm, terug op zijn leven als bergbeklimmer. Zijn vriendschap met de eigengereide Lenny, de keuzes die hij in zijn leven maakte. Voortdurend stelt hij zich de vraag: waarom riskeer ik mijn leven en kies ik voor menselijkheid en vriendschap of ga ik voor mijn particuliere overwinning? Met zinnen als: ‘Hierboven heeft geen betekenis – dát is het aller-moeilijkste om te begrijpen’ en ‘Gefeliciteerd met mezelf dan maar: ik, de fanaat, heb opnieuw het niets bereikt’ weet je dat Heijmans geen antwoord op die vragen zal geven. En zo blijven we achter met het aloude adagium; de menselijke natuur is onbegrijpelijk, we zullen ons leven zelf vorm moeten geven.

Inschrijven nieuwsbrief