Slider
< terug naar nieuwsbrief

Tip van uw boekhandel

Foto © Fjodor Buis


Suzanne over Het ondenkbare denken van Helen Thomson

Na een mislukte suïcidepoging krijgt de 57-jarige Graham een zeldzame hersenziekte: hij denkt dat hij dood is. Hij heeft geen gedachten en geen emoties; zijn reukvermogen en smaak zijn totaal verdwenen. Hij weet dat hij geen hersenen meer heeft, maar kan zijn artsen er niet van overtuigen dat hij dood is en omgekeerd kunnen zij hem er niet van overtuigen dat hij leeft.

Graham heeft het syndroom van Cotard en wordt langzaam weer de oude. Dankzij een combinatie van pillen en normaal herstel van de hersenen zijn de wanen na drie jaar zo goed als verdwenen; heel af en toe voelt hij zich nog een beetje dood.

Dit ongelofelijke verhaal is een van de negen ziektegeschiedenissen die neuroloog en wetenschapsjournalist Helen Thomson beschrijft in Het ondenkbare denken. Sensationele verhalen over de werking van het brein.

Thomson is gefascineerd door ‘die anderhalve kilo zware klont in ons hoofd’ waaraan we alles wat we denken en voelen te danken hebben. De wetenschapsjournalist treedt in de voetsporen van Oliver Sacks, die met zijn fantastische verhalen de wereld liet kennismaken met bizarre afwijkingen van het brein. Net als hij wilde Thomson het leven van mensen met een hersenaandoening beschrijven, maar dan niet met de klinische blik van een neuroloog. ‘Ik wilde met deze mensen praten zoals een vriend dat zou doen, deel uitmaken van hun wereld.’ Ze wilde weten hoe bijzonder hersenen kunnen zijn.

Helen Thomson sprak met allerlei mensen: met Bob, die alles onthoudt, die precies weet wat hij op 11 november 2007 deed, en ook de dag erna, en de dag daarna. En met Sharon, die voortdurend verdwaalt, ook in haar eigen huis. Of met Louise, die een depersonalisatiestoornis heeft en zich voelt als De schreeuw, het schilderij van Edmund Munch.

Met haar fijne journalistieke pen maakt Thomson de tragiek van de stoornissen invoelbaar. Je krijgt compassie voor Bob, die tegelijkertijd bewaker en gevangene van zijn eigen herinneringen is; en bewondering voor Sharon die haar stoornis zelfs voor haar eigen man weet te verzwijgen.

Tussendoor dist Thomson ons smakelijk een berg kennis op over de werking van ons geheugen, leervermogen en persoonlijkheid. Door de verhalen van disfunctionerende hersenen leren we ongemerkt ‘hoe je herinneringen aanmaakt die je nooit meer vergeet, hoe je voorkomt dat je verdwaalt en hoe het voelt om te sterven.’

Suzanne Weusten is psycholoog en oprichter van de Denkacademie. Ze was hoofdredacteur van Psychologie Magazine en lid van de hoofdredactie van de Volkskrant. Ze schreef verschillende boeken over de werking van het brein, zoals Wij zijn slim en andere dwaalwegen van het denken. (Atlas Contact 2017).

Inschrijven nieuwsbrief