Banner trap
< terug naar favorieten

Tatjana over Ik ben een eiland van Tamsin Calidas

Ik ben altijd geïntrigeerd door mensen die het roer radicaal om durven te gooien met de daarbij behorende ontberingen, in de hoop dat dit hen uiteindelijk iets zal opleveren. In Ik ben een eiland beschrijft Tamsin Calidas wat zo’n besluit daadwerkelijk inhoudt, wanneer zij en haar man Rab hun drukke Londense bestaan achter zich laten om zich op een van de eilanden van de Schotse Hebriden te vestigen.

‘Als ik uitstap en me uitrek, houd ik mijn adem in. Over de baai vliegen de ganzen regelrecht het centrum van dat broze licht in, een leistenen vlaag miezer als een gordijn waar de horizon de zee in valt. Zodra ik de ganzen hoor roepen, hun stemmen die lucht openbreken, weet ik dat ik weer moet ademhalen. De lucht in Schotland verschilt van de schrale lucht in Londen. Ik adem mijn longen vol met die schone, zoete, frisse, natte bries.’

Op zoek naar rust, stilte en een leven dicht bij de natuur, ontdekt ze dat het moed en volharding kost om zo’n leven te leiden. Door de enorme teleurstellingen in haar leven, de teisterende elementen, en met name de traditionele patriarchale cultuur van het eiland, voelt ze zich steeds meer op zichzelf aangewezen. Ze zoekt troost in een innige vriendschap en houvast in de seizoenen. In poëtisch proza beschrijft ze haar tegenslagen, maar ook die prachtige wilde natuur, die ervoor zorgt dat ze haar plek op het eiland weet te vinden.

Tatjana Stuckelschwaiger studeerde Russische taal- en letterkunde in Leiden en werkte jarenlang bij het ministerie van Defensie. Ze woont met haar gezin in Zutphen. Naast de klassieke ‘Russen’ leest ze graag historische romans.

Inschrijven nieuwsbrief