Banner trap
< terug naar eerdere favorieten

Tatjana over Een Duitse fantasie

Een Duitse fantasie, het nieuwe boek van Philippe Claudel stelde me voor een dilemma. Vertel ik de inhoud dan hoeft u het niet meer te lezen. Maar wat kan ik dan wel zeggen?

Intrigerend is het woord dat opkomt om het boek te typeren en het is aan de lezer om dat zelf te ontdekken. Een Duitse fantasie is op het eerste oog een verzameling losse verhalen. Maar wie dieper kijkt ziet een verbondenheid; de personages zijn allemaal (in meer of mindere mate) geraakt door de oorlog. Bovendien laat Claudel telkens een naam terugkeren, waarbij de lezer zich kan afvragen of het steeds om dezelfde persoon gaat. Ieder verhaal heeft een eigen stijl, die past bij het thema of het personage.

Zo behandelt Claudel op ingenieuze wijze grote onderwerpen als schuld, waarheid en de rol die mensen (denken te) spelen in de geschiedenis. Zoals hij het zelf prachtig verwoordt in het nawoord: ‘Voor mij is Duitsland altijd een spiegel geweest, waarin ik me niet zie zoals ik ben, maar zoals ik zou kunnen zijn.’

Inschrijven nieuwsbrief