Banner trap

Nieuwsbrief

Onze favorieten

Foto © Jacinthe Sykora

vertaald uit het Frans door Irene Beckers

Bram over Het voorval van Annie Ernaux

In Het voorval vertelt de Franse schrijfster Annie Ernaux hoe zij in de jaren zeventig van de vorige eeuw een clandestiene abortus onderging.
De reden waarom ze de abortus wil, wordt (bijna) niet uitgelegd en is ook niet belangrijk: er is een vrouw die abortus wil, daar gaat het om. Mannen willen en dokters mogen (door de destijds geldende abortuswetten) haar niet helpen, zodat ze naar Parijs moet om daar door een ‘engeltjesmaker’ in een achterkamer verlost te worden.
Niet alleen de abortus zelf, maar vooral ook de wereld eromheen maakt dit verhaal heftig. Net als de wetenschap dat dit slechts één van de vele verhalen was in die tijd.

Toen ik het boek uit had, was er een sprankje (naïeve) hoop in mijn achterhoofd: gelukkig zijn we nu iets verder in de maatschappij en zijn zulke praktijken minder aan de orde. Maar toen kwam het nieuws dat in sommige delen van de Verenigde Staten abortus weer verboden gaat worden.

Ernaux weet verbanden te leggen met sekse-ongelijkheid, klassenverschillen en immigratie. Ze laat zien hoe gevaarlijk het is als wetten ontworpen zijn om vrijheden te beperken en je het recht op zelfbeschikking ontnomen wordt.

Dit boek moet gelezen worden, door mannen, door vrouwen, door artsen en politici. Lees het, ervaar het en huiver.

Bram van den Berg studeert natuur- en sterrenkunde. Daarnaast verdiept hij zich in taal en literatuur. Hij werkt op zaterdag in onze boekhandel.

vertaald uit het Duits door Bart van Kreel

Herman over Nietzsche van Stefan Zweig

Flapteksten zijn bedrieglijke verleiders. ‘Dit meesterlijke portret van de mens Nietzsche is een indrukwekkend document om het denken van de filosoof grondig te begrijpen.’ Dat is echt onzin, want als het portret (ruim 100 pagina’s) van Nietzsche door Zweig iets leert dan is het dat Nietzsche zichzelf niet eens de tijd gunde het eigen denken dieper te doorgronden, laat staan dat de lezer dat zou kunnen.

En toch is dit portret een groot cadeau voor de lezer. De heerlijke – af en toe een beetje over de top – taal van Zweig laat zien hoe deze filosoof altijd hartstochtelijk, zelfs pijnlijk wanhopig op zoek was naar de avonturen van de geest. Laat ik, liever dan met de valse pretentie van een kenner, u verleiden met twee citaten.

‘Op Nietzsche rust een vloek, hij is gedoemd onophoudelijk te denken, zoals de wilde jager in het sprookje eeuwig moet jagen: zijn hartstocht is zijn kwelling, zijn nood geworden, en zijn ademhaling, zijn schrijfstijl heeft dat springerige, hete, dat opgejaagde…’

‘Bij de andere Duitse filosofen kabbelt het bestaan op episch-kalme wijze voort, hun filosofie komt neer op het behaaglijk-ambachtelijk voortborduren op een ooit uit de war gehaalde knoop, ze filosoferen als het ware vanuit de luie stoel…’

Een grondig begrip van zijn denken zult u door lezing van dit portret niet krijgen, maar wel een prachtig beeld van een echt en grenzeloos mens.

Sinds 1987 is Herman Krans advocaat in Zutphen. Hij houdt zijn hele leven al van boeken (‘Wat is er leuker dan boeken?’) en werkt met groot genoegen op vrijdagavond en zaterdag in de winkel van zijn vrouw Ine.

Jacinthe 191vertaald uit het Italiaans en samengesteld door Yond Boeke en Patty Krone

Jacinthe over Geluksvogels – Verzamelde verhalen van Luigi Pirandello

Voor iedere dag van het jaar een verhaal schrijven; dat was wat Luigi Pirandello (1867 – 1936), die in 1934 de Nobelprijs ontving, met zijn Novellen voor een dag voor ogen had. Het project zou uiteindelijk stranden, maar de meer dan 800 pagina’s tellende bundel Geluksvogels – samengesteld en schitterend vertaald door Yond Boeke en Patty Krone – bevat een keuze uit de nog altijd ruim 200 novellen die hij voor zijn dood wist te voltooien.

Pirandello beschouwde zijn korte verhalen als ‘spiegeltjes die het hele leven reflecteren.’ En inderdaad: armoede, liefde, waanzin, ijdelheid, onrecht, ontrouw en gefnuikte verlangens, je kunt het zo gek niet bedenken of Pirandello heeft het beschreven. Door hun valse gekonkel of oneindige goedmoedigheid komen zijn personages in de meest kolderieke situaties terecht. Hun leven verloopt zelden zoals zij zich het hadden voorgesteld en dat maakt deze verhalen onweerstaanbaar grappig en tegelijkertijd hartverscheurend.

Van een diepe weemoedigheid is het verhaal De zonsopgang. De 45-jarige Gosto Bombichi wil een einde maken aan zijn leven, maar hij heeft nog nooit de zon zien opgaan. Tijdens zijn nachtelijke tocht door de velden op zoek naar de beste plek voor dit schouwspel neemt hij voor het eerst echt het geluid van de krekels en het geflonker van de sterren in zich op. Kort daarna haalt hij natte voeten als hij in een greppel belandt. ‘Ergens, niet ver weg, blafte een hond. Dan maar niet…als het verboden terrein is… Sterven, prima, maar wel met ongeschonden benen.’ Nog voor de lucht roze kleurt valt hij uitgeput op een rotsblok naast een struikje wilde munt in slaap.

Jacinthe Sykora studeerde Franse taal- en letterkunde en werkte als vertaalster, onder meer bij het ministerie van Defensie. Na een verblijf van twee jaar in Italië kwam ze te werken in een boekhandel in Drenthe en vervolgens in Zutphen. Met twee jonge dochters zit ze thuis volop in de kinderboeken.

Lieve 188

Lieve over Het licht aan het einde van de loop van Martin Michael Driessen

Het licht aan het einde van de loop speelt in Amerika en volgt verschillende personages, allemaal vanuit het perspectief van een kogel. De kogel bevindt zich in een geweer, een colt. 38, genaamd Henry. De kogel blijkt zeer observerend van aard, en heeft diepgaande gedachten over zijn bestaan en dat van zijn eigenaren. De eerste eigenaar is een tandarts, die het geweer nauwelijks gebruikt, de volgende zorgt voor meer actie. Als laatste belandt de kogel, met Henry uiteraard, bij een gezin. De vader is vertaler, hij krijgt een Nederlandse auteur, genaamd Michael, op bezoek. Michael neemt Henry en de kogel mee op zijn motor naar de kust. De kogel raakt vervolgens geobsedeerd door het verlangen om afgevuurd te worden. Zal dit verlangen vervuld worden?

Ik vond het wel even wennen, een kogel als hoofdpersoon. Maar omdat het geen doorsneeverhaal is, is het veel spannender om te lezen. Het geeft je een nieuwe en verrassende blik op alles. Bijvoorbeeld hoe de kogel denkt over de personages in het boek, vaak grappig en scherp, en over hun interacties en gebreken. Het licht aan het einde van de loop is zeker een aanrader!

Lieve de Heer werkt op zaterdag in onze boekhandel. Ze zit in 4 VWO, doet aan atletiek, speelt basgitaar en leest graag over geschiedenis. Ze won twee keer de junior speaking contest en in 2020 een geschiedenisschrijfwedstrijd.

Foto © Jacinthe Sykora

fladdertak 201

Tatjana over Verhalen van de Fladdertak van Margaretha van Andel

In de afgelopen jaren is er al heel veel geschreven over bomen. Over hun intelligentie en hoe ze door middel van onderaardse schimmels met elkaar communiceren. Maar eigenlijk wisten we dit natuurlijk allang, getuige ‘de vele sprookjes, mythen en legenden over betoverde bomen en wonderlijke bossen’, die al eeuwenlang in de hele wereld worden verteld. Deze fantastische verhalen, opgeschreven door Margaretha van Andel en prachtig geïllustreerd door Marieke Nelissen, zijn nu gebundeld in een bijzondere uitgave: Verhalen van de Fladdertak.

Fladdertak is een treurwilg, die samen met zijn vrienden – de eik bij de sloot, het sparretje ernaast en de kersenboom midden in de tuin – dreigt te worden omgehakt door Hank de Rooijer, de nieuwe eigenaar van de tuin. Om het vege lijf te redden spreekt Fladdertak af verhalen te vertellen aan de kinderen uit de buurt. En een pratende boom, daar ziet De Rooijer wel handel in. Aldus presenteert Fladdertak 33 bijzondere verhalen, waarin bomen als heuse personages figureren, met fantastische titels als: ‘De kat die hoofdboswachter werd’, verteld door een den uit het dansende bos van Kaliningrad (Rusland) en ‘De schildpad, de aap en de bananenboom’, verteld door de behekste balete, een 400 jaar oude, mysterieuze wurgvijg op Siquijor (Filipijnen).

Kortom een heerlijk boek om een verhaal uit (voor) te lezen of gewoon eens door te bladeren om de schitterende illustraties te bekijken. Vanaf circa 8 jaar.

Tatjana Stuckelschwaiger studeerde Russische taal- en letterkunde in Leiden en werkte jarenlang bij het ministerie van Defensie. Ze woont met haar gezin in Zutphen. Naast de klassieke ‘Russen’ leest ze graag historische romans.

vertaald uit het Engels door Tinke Davids

Tess over Paradijs van Abdulrazak Gurnah

Net als vele anderen had ik nog nooit van de Tanzaniaan Abdulrazak Gurnah gehoord totdat hij afgelopen jaar de Nobelprijs voor de literatuur won. De jury roemt hem vanwege de compromisloze en empathische wijze waarop hij schrijft over thema’s als kolonialisme, migratie en ontworteling. Dat maakt natuurlijk indruk.

Paradijs leest als een sprookje, maar dan wel een grimmig sprookje. Het speelt zich af tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen Tanzania nog een Duitse kolonie was.
Hoofdpersonage Yusuf wordt als jongen van twaalf meegenomen door een Arabische koopman aan wie zijn ouders geld verschuldigd zijn. Tijdens deze reis door de binnenlanden zie je Yusuf uitgroeien van een onzeker jongetje tot een sterke en aantrekkelijke jongeman. Het coming-of-age-verhaal is doorspekt met volksverhalen, mythen en verhalen uit de Bijbel en de Koran.

Het Afrika van Yusuf is hard en gruwelijk maar ook van een grote schoonheid. Voor mij waren de mythen en religieuze verhalen die verteld werden het mooist. De verweving van die verhalen met de keiharde realiteit maakte het een leeservaring die ik niet snel zal vergeten.

Tess Masselink studeerde Engelse taal en cultuur en literair vertalen. Ze leest het liefst fantasy en sciencefiction en wandelt, fietst en doet aan yoga. Sinds juni 2021 werkt ze in onze boekhandel.

Inschrijven nieuwsbrief