Banner trap
< terug naar favorieten

Jacinthe over De belofte van Damon Galgut

Met De belofte schreef de Zuid-Afrikaan Damon Galgut – in Nederland nog relatief onbekend – alweer zijn achtste roman. Vanaf de allereerste pagina’s van deze indringende geschiedenis maakt Galgut ons deelgenoot van de geheimen en het gekissebis tussen de gezinsleden van de familie Swart, ‘een stelletje doodnormale witte Zuid-Afrikanen’.

Op haar sterfbed laat Amor Swarts moeder haar man plechtig beloven dat hun zwarte hulp Salomé als dank voor jarenlange trouwe dienst haar eigen huis krijgt. De vraag of deze belofte zal worden ingelost, zweeft het hele boek als een vloek boven de pagina’s.

Razendknap schakelend tussen verschillende perspectieven laat Galgut zien hoe de positie van de Afrikaner familie vanaf de afschaffing van de apartheid in 1986 steeds meer haarscheurtjes begint te vertonen. Steeds weer wisselt hij tussen een alwetende verteller en verschillende personages, en kiest een enkele keer zelfs voor de invalshoek van een toevallig passerende dakloze of jakhals. Ook de lezer krijgt zo nu en dan een veeg uit de pan: ‘[…] en als Salomés geboortedorp nog niet eerder is genoemd komt dat omdat je er niet naar hebt gevraagd, het interesseerde je niet.’ Toch voelt het verhaal nergens gekunsteld en blijft het door Galguts scherpe ironie lichtvoetig. Keer op keer probeert de stille, bescheiden Amor haar familieleden aan hun belofte te herinneren, maar eenmaal aan zet lijkt zij door de tijd te zijn ingehaald.

Jacinthe Sykora studeerde Franse taal- en letterkunde en werkte als vertaalster, onder meer bij het ministerie van Defensie. Na een verblijf van twee jaar in Italië kwam ze te werken in een boekhandel in Drenthe en vervolgens in Zutphen. Met twee jonge dochters zit ze thuis volop in de kinderboeken.

Inschrijven nieuwsbrief