Slider
< terug naar nieuwsarchief

Het gedicht van Hans Puper

Foto © Jacinthe Sykora

JUBILEUM

Een vrouw knipt het cellofaan rond een bos tulpen stuk
als een verpleegkundige de broekspijp van een gebroken been.

In de gootsteen de uiteinden van stelen.
Witte korrels op het aanrecht.
Wegdraaiend water schroeft
zich in de afvoer.

Avond brengt binnenstad. De jurk van de vrouw
is te feestelijk, haar make-up overbewust.
Ze draagt het frigide gezicht van een deelneemster
aan kattenshows, de man aan de overkant van de tafel blijft
de man aan de overkant. De vreugde rondom hen is intimiderend.

Uit: Willem Thies, Na het paringsritueel
De context van dit gedicht kunt u vinden in mijn recensie over deze bundel.

Inschrijven nieuwsbrief