Slider
< terug naar nieuwsbrief

Het gedicht van Hans Puper

Foto © Jacinthe Sykora


Dit onvoltooide sonnet komt uit de nalatenschap van Slauerhoff. Zijn afkeer van het puur autobiografisch lezen is me uit het hart gegrepen, een goed gedicht heeft meer te bieden.

Ik schrijf niet voor de mensen die ik ken;
Zij lezen niet om het stug behaald genot.
(Zelfs mijn afwerend werk kan tot
Geluk           ?          omhoogvoeren.)

Zij willen niet dan speuren hoe ik ben,
Of ik geluk heb of vloek op mijn lot,
En mij al aan ’t gewone leven wen
Of nog steeds op hen neerzie als een God.

Neen, als ik schrijf dan is ’t voor de onbekenden,
Die in stilte zitten met het boek
En in mijn ramp vergeten hùn ellende.

Soms zeggen: Ja, zo is het! Met een vloek –
Van vreugd gespeenden en aan leed gewenden,
Díe zijn het die ’k met norse woorden zoek.

Inschrijven nieuwsbrief